Krantenartikelen

Hieronder staan 3 verhalen die gaan over de geschiedenis van v.v. Vogelvreugd. Deze verhalen zijn geschreven door: M/ van Son, L. v/d Rijdt en H. van Schijndel. De verhaaltjes zijn geschreven ivm. Het 70-jarig bestaan van onze vereniging. Eerst volgt het verhaal van M. van Son daaronder vind u het verhaal van L v/d Rijdt en daaronder vind u het verhaal van H. van Schijndel.

Tekstvak: M. van Son

Als ik  terugkijk naar 70 jaar vogelvreugd kan ik vele jaren terug kijken, ik ben inmiddels al 41 jaar lid en heb dus vele jaren meegekregen wat betreft het reilen en zeilen van onze vereniging. Ik ben begonnen met vogels houden op een klein flatje, en ben de passie nog niet verloren. Maar dat vind ik ook het mooiste aan vogelvereniging vogelvreugd; je kunt de passie voor vogels door de vereniging met elkaar delen, wat het alleen maar mooier maakt. 
Bij vogelvreugd kun je kennis uitwisselen, deelnemen aan tentoonstellingen enz.

Wel is er de afgelopen jaren het een en ander veranderd. Ik merk dat de leden ouder worden en er minder jeugdleden bij komen. Het gevolg is dat er bepaalde dingen moeilijker ondernomen kunnen worden. Vroeger gingen we met 5 volle auto’s naar een vogeltentoonstelling bij een andere club kijken en dan hadden we het daarover, Konden we met z’n allen de vogels daar bekijken en kennis opdoen. Ook hadden we vroeger meer jeugdleden waardoor er veel energie was in de vereniging. We hebben prachtige tijden gehad met meer dan 10 jeugdleden en hadden vroeger een eigen jeugdclub. Die jongens werden bij gestaan in de kweek, er werden tips gegeven en er werden leuke activiteiten ondernomen met de jeugd zoals een uitstapje naar dierenpark wassenaar. Al is het volgens mij wel begrijpelijk dat de jeugd afneemt. Jongeren hebben tegenwoordig discotheken en andere leuke dingen om hun heen, ook de ruimte is een probleem. Tevens kampen meerdere verenigingen met een jeugd tekort.
Ik kan me nog wel herinneren welke activiteiten we hebben gedaan ten bate van de club. De oranje braderie was jaren geleden een terugkerende activiteit waar we nieuwe leden mee binnen probeerden te halen en extra geld voor in de club kas.

Als ik terug kijk op de jaren Vogelvreugd dan kijk ik terug op kennis delen, samen aan activiteiten deelnemen, en het samen hebben over de passie: Vogels!!!

Zo zijn ook de tentoonstellingen een mooie manier om je kwaliteiten en die van je vogels te testen en te kijken wat je in de markt hebt.
Vogelvreugd is een club met veel geschiedenis, waar ik veel van mee heb gekregen. Zo zorgde ik jaren terug voor de organisatie van een jubileum, om iets te organiseren voor de jubilarissen, en vorig jaar
 hebben anderen dat voor mij georganiseerd. 
En op het moment 41 jaar lid alweer, en dat door 
de hobby en passie die zo mooi is om te delen. 
Laten we dat blijven doen!!!

						Marinus van Son

70 jaar Vogelvreugd, 1936-2006

 

Een klein stukje geschiedenis van het 70-jarig bestaan.

 

Toen mij werd gevraagd iets op papier te zetten voor het 70-jarig bestaan heb ik spontaan ja gezegd. En niet omdat Vogelvreugd de oudste vogelvereniging van Boxtel is, want dat is bij heel veel vogelliefhebbers ver in de omtrek bekend. Bij ons 50-jarig bestaan is over de oprichting van vogelvreugd en het verloop van de eerste jaren van de vereniging ruimschoots stil gestaan door ons overleden erelid de Hr. J. v/d Lee. Maar sindsdien is Vogelvreugd gegroeid in aantal leden en activiteiten en laten we het daar maar eens over hebben. Onze vereniging heeft in die afgelopen 70 jaar toch maar eens vier wereldkampioenen voortgebracht, om maar niet te spreken over de Nederlandse–, District–, en Kring kampioenschapsprijzen die Vogelvreugd binnen wist te slepen. Een compliment waardig vind ik. Overal zagen we de afgelopen jaren, leden van Vogelvreugd zich manifesteren. Zoals ik al zei: Vogelvreugd zat en zit nog steeds vol bruisende energie. Maar dan moet je wel de medewerking van je leden hebben, om het ledental op peil te houden, en dat valt niet mee. Immers alle verenigingen kampen met datzelfde probleem. Maar goed we blijven optimistisch. Per slot van rekening hebben we  inmiddels 4 vogelverenigingen in Boxtel, die ook goed kunnen samenwerken met elkaar. Daaruit zijn ongeveer zeven jaar geleden de Boxtelse Kampioenschappen ontstaan, die nu nog elk jaar om de beurt door een van de vier verenigingen word georganiseerd. Ook wordt er voortdurend gewerkt aan een goede samenwerking, met andere verenigingen uit de regio. En niet te vergeten met de achterban thuis.

Zo zijn er ook activiteiten gestart waar de gezinsleden van onze vogelliefhebbers aan deel kunnen nemen. Zoals; fietsen, vissen, beugelen of een spelletjesmiddag. Het word door heel veel leden als leuk ervaren en het werkt goed voor het onderlinge contact.

 

Dit is in het kort Vogelvreugd zoals het nu leeft. Het is ook niet mogelijk om alle ervaringen en gebeurtenissen in het kort te memoreren. Al met al Vogelvreugd

 is nog steeds een levendige en ook een sportieve vereniging.

En kan dat ook blijven als iedereen zich er voor in wil blijven

 zetten. Ik als voorzitter blijf daar op vertrouwen, na al 45 jaar

 lid te zijn van de oudste vogeltjesclub

zou onze oprichet Jan v/d Lee zeggen!!!

                                                       VOGELVREUGD

 

                                                                             Voorzitter

                                                                                    Leo v/d Rijdt

H. van Schijndel

 

In het jaar 1969 ben ik lid geworden van V.V. Vogelvreugd. Ik had die tijd veel verschillende soorten tropische vogels van blauwfazantjes tot diamantduiven.

Lort erna kwam G. v/d Meijden aan de deur of ik mischien zin had om in het bestuur van Vogelvreugd te komen lang heb ik daar niet over nagedacht.

Uiteindelijk kwam ik in het bestuur en werd al zeer snel penningmeester van de tentoonstellingscommissie, waar ik begonnen ben in gemeenschapshuis de Rots. Toen die tijd was het heel gewoon om tentoonstellingen van 800 vogels te organiseren.

Ik heb tot heden alle functies die er in het bestuur zijn al gehad, heb vele voorzitters al meegemaakt heb altijd met plezier aan gewerkt. Ik heb zelfs nog meegemaakt dat ik het 130ste lid in kon schrijven voor vogelvreugd maar de tijd is wel wat veranderd, nu zitten we op ongeveer de helft van dat aantal leden. Ook de inzenders op de tentoonstelling en de opkomst op vergaderingen was goed te noemen. Nu hebben de mensen zo weinig tijd tegenover 20 jaar geleden.

Ook de jeugd blijft ver achter, wij hebben ronde de jaren 90 nog een reisje georganiseerd voor zo’n 12 jeugdleden naar avifauna, dit was tevens voor de senioren, we zijn toen met een bus met ongeveer 48 personen naar het dierenpark gegaan waarna er een koffie tafel volgde, alle reizigers waren zeer ingenomen met de reis.

 

Jaren geleden werd ik gehuldigd voor het 25 jarig lidmaatschap van Vogelvreugd daarna werd ik verrast door de burgemeester van Boxtel die mij met de opening van onze tentoonstelling de penning van de Boxtelse Keistamper overhandigde voor 25 jaar in het bestuur te zijn.

Daar tussendoor hebben wij ook nog eens een vogelmarkt georganiseerd tesamen met een rommelmarkt, waar elke zoveelste bezoeker een bosje bloemen kreeg met medewerking van toen die tijd sjef van Stekelenburg en div. vogelhandelaren waren hier aanwezig.

Prijzen kopen voor div. activiteiten o.a. oranje braderie en tentoonstellingen daar hebben wij zowat heel Brabant al voor afgereden, tot op heden met veel plezier.

 

Clubhuizen heb ik tot op heden nog maar 3 meegemaakt; de Rots en café Marktzicht waar we vele jaren kind in huis waren maar wegens stoppen van G. v/d Sloot waren wij genoodzaakt een andere locatie te zoeken en werd uiteindelijk café de Adelaar ons nieuwe clubhuis (volgens mij waar ze vroeger ook hun clubhuis hebben gehad) waar we dit jaar 2005 onze eerste vergaderingen en tentoonstelling hebben gehouden wat een groot succes is geweest.

 

Tot op heden ben ik nog steeds secretaris en penningmeester

 van Vogelvreugd, het valt in deze tijd niet mee om een

voltallig bestuur bij elkaar te krijgen, elke 2 jaar met de

bestuursverkiezing word het moeilijker. Toch proberen wij

 ieder jaar nog div. activiteiten te organiseren met de div.

leden die er ook vele uren werk aan besteden.

 

                                                                  Henk van Schijndel