|
Hieronder volgt een verhaaltje geschreven door medeoprichter Jan van Lee van v.v. vogelvreugd i.v.m. het 50 jarig jubileum enkele jaren geleden (in 2006 bestaat de vereniging alweer 70 jaar.) Het verhaal is in 1986 geschreven en er staan dus dingen in die niet met deze tijd kloppen.
Beste “Vogelvreugd” vrienden
Als medeoprichter van onze vereniging vogelvreugd, heb ik even de tijd genomen om een klein verhaal te schrijven over ons 50-jarig bestaan. Dat het niet gemakkelijk is een vereniging op te richten in 1986 zal iedereen duidelijk zijn. In het jaar 1935 was dat immers niet anders. In december 1935 zaten Piet van Homelen, Piet van Esch en ik; Jan van Lee, eens gezellig te buurten, toen bij ons het idee kwam om een vogelvereniging op te richten. Zo gezegd, zo gedaan, geen woorden, maar daden. Een ieder van ons zou in een bepaald gedeelte van Boxtel mensen proberen te winnen voor ons idee: “een vogelvereniging” te beginnen . Na veel pijn en moeite hadden we ongeveer 12 aankomende leden vergaard. Onze volgende stap was om ergens een clublokaal te vinden waar we de eerste vergadering konden houden. Na veel gepraat zijn we dan bij Cillis van Boxtel op de markt terecht gekomen. Een delegatievan 3 man had daar gezellig gepraat en Cillis van Boxtel was ook erg enthousiast. Het café van Cillis was erg klein, het bestond uit een kleine café-ruimte, een huiskamertje, een keukentje, en een paar slaapkamertjes. Heel anders dus dan nu het café: “Marktzicht” is. Wij, de pioneers, kwamen regelmatig bij elkaar en besloten de oprichtingsvergadering te houden. Deze was op 1 januari 1936 gepland. Toen hebben we onze toekomstige 12 leden persoonlijk een briefje geschreven en deze ook persoonlijk bij hen thuisgebracht. Ja, u leest het goed, persoonlijk thuis- gebracht, want postzegels hadden we niet, daar was nog geen geld voor. De eerste kennismaking met onze leden verliep gladjes en was heel gezellig. Het eerste probleem was natuur- lijk nu; wie wil de voorzitter worden van onze vereniging. |
|
Met algemene stemmen werd de heer Vlamings gekozen, omdat men hem de geschiktste persoon vond. De heer Vlamings is denk ik ongeveer 40 jaar geleden overleden. Nu nog een penningmeester; Piet van Esch, die jammerlijk ook al overleden is, nam het penningmeesterschap op zich. Om het bestuur compleet te maken werd er een secretaris gekozen, Piet van Homelen was de aangewezen man daarvoor. Piet van Homelen is gelukkig nog één van de medeoprichters die nog leeft. Hij is dan wel geen lid meer van Vogelvreugd, hij woont al tientallen jaren in Schijndel, maar ik heb nog regelmatig contact met Piet, die dan ook altijd met belangstelling vraagt hoe het met vogelvreugd gaat. Zo, een bestuur is er dan. De voorzitter neemt het woord en stelt voor om eerst een naam aan de vereniging te geven. Er waren verschillende namen zoals: de Goudvink, Edelzanger, Vogelvreugd. Om een ieder tevreden te stellen werd er over de naam gestemd. Met meerderheid van de stemmen werd toen de naam: “Vogelvreugd” gekozen. Zo, nu hadden we een bestuur en een naam voor onze vereniging. Dan ben je er echter nog niet, want zoals altijd, geld speelt ook een rol in het verenigingsleven. De voorzitter stelde voor om de contributie te bepalen op F 0,25 per maand, wat zowaar geen klein bedrag was in die tijd. Iedereen ging akkoord. De contributie moest voldaan worden iedere ledenvergadering van de maand. Hij, die niet op de vergadering aanwezig was, dan ging ik, Jan van Lee, het persoonlijk ophalen en droeg het af aan de penningmeester, Piet van Esch, die het keurig in een schrift bijhield. Na verloop van tijd kregen we steeds meer leden, waaronder de heer Bekkers en Harry van Rooy. Bekkers had een café bij het station, waar de nieuwe huizen nu gebouwd zijn. Harry van Rooy had ook al een café, waar nu Frans Sloot van de “Adelaar” inzit. De heer Vlamings had een café “de Ark”, wat nu meubelzaak “goossens” is. Jullie ziet, aan café-bazen geen gebrek bij onze vereniging. Om iedere café-baas tevreden te stellen, hadden we besloten om bij toerbeurt bij één van hen te vergaderen. Ik moet jullie zeggen dat viel eigenlijk niet mee steeds een ander clubhuis. Een clubblad hadden we nog niet in die tijd, wel een maandblad die we bestelden bij Put en Rouwenhorst in Apeldoorn. Hij verzorgde dit prachtige maandblad, wat we dan ook jaren met plezier gelezen hebben. Toen kwam bij ons het geluid door, om lid te worden van de Nederlandse bond van Vogelliefhebbers. Aangezien we niet wisten hoe we daar lid van konden worden, heeft een van ons contact gezocht met de Nederlandse bond. En jawel, er kwam een afvaardiging van de bond, als ik het goed heb, was het de heer Vreysen uit Eindhoven. Hij vertelde wat de bond allemaal wilde en wel zo duidelijk, zodat we meteen besloten om met z’n allen lid te worden van deze bond. In die tijd heeft onze vereniging ook enkele reizen georganiseerd, zoals naar Dierenpark Wassenaar en Avifauna. Het klapstuk was wel de reis naar de wereldkampioenschappen, die toen in Brussel werd gehouden. Geloof me mensen dat was in die tijd voor ons een hele reis. Tegenwoordig stapt men even snel in de auto, in die tijd echter waren er weinig auto’s en de trein was ook nog niet van zo’n goede kwaliteit als nu. Wat ik vooral niet vergeten wil, is onze beschermheer van die tijd, de heer Willems. De heer Willems woonde in die tij op de markt, later is hij naar Frankrijk verhuisd. Het leven van Vogelvreugd is niet altijd over rozen gegaan, Ineens was er een tweede vogelvereniging in Boxtel “Ons Ideaal”. Hun clubhuis was bij Huiberts op Fellenoord. Als ik me niet vergis hebben ze niet langer bestaan dan 4-5 jaar. Na ook nog een tijdje ons clubhuis in de “Rots” hebben gehad, zijn we dan weer verhuisd naar ons oprichtingshuis, Gerrit van de Sloot, “Marktzicht”. Laten we hopen dat dit het laatste clubhuis van Vogelvreugd is, want we worden bij Gerrit altijd goed ontvangen. Er bestaat niet voor niets het spreekwoord:
“Als het goed is moet je het goed laten.”
Zo beste Vogelvreugd vrienden, ik hoop dat ik met dit verhaal Een bijdrage heb geleverd voor het slagen Van ons 50-jarig bestaan. 50-jaar Vogelvreugd, Een gouden feest, Een halve eeuw.
Medeoprichter, Jan van Lee. |
|
1936 |
|
1986 |
|
Geschiedenis |